
Ούτε με αυτά τα εξαιρετικά από φιλολογικής άποψης πασχαλινά κείμενα – μηνύματα οι πολιτικοί και θρησκευτικοί ταγοί πλησίασαν έστω και ελάχιστα την ψυχή μας, κι ενώ περιέγραψαν λεπτομερώς την ανάσταση του θεανθρώπου, στοιχειωδώς ασχολήθηκαν με την ανάσταση του ταλαιπωρημένου ανθρώπου, και δη του Έλληνα Πολίτη.
Οι μεν ασχολήθηκαν στα μηνύματα τους με την δύναμη του λαού γενικώς να αντέξει τα πεπραγμένα τους, αποφεύγοντας επιμελώς να αναφερθούν στο δια ταύτα, οι δε αναφέρθηκαν στην σωτηρία της ψυχής μας αποφεύγοντας επιμελώς να αναφερθούν στο γεγονός ότι κύρια φροντίδα των ιδίων είναι η εξασφάλιση αυτής της ζωής και «το κάτι τις» για τα γεράματά...